Pradzieje i średniowiecze

Najstarsze ślady pobytu człowieka na terenie Zalesia pochodzą z końcowej fazy rozwoju kultury przeworskiej, czyli schyłkowego okresu rzymskiego i wczesnego okresu wędrówek ludu. Ówczesna ludność uczestniczyła w wymianie handlowej z Cesarstwem Rzymskim. W IV wieku wędrówka Hunów z głębi Azji przyczyniła się do upadku imperium rzymskiego.

Zalesie było jednak nadal zamieszkiwane. Ludność zajmowała się nadal uprawą roli i hodowlą zwierząt oraz wykonywała różne przedmioty i odzież na własny użytek, zwłaszcza na wysokim poziomie stało w Zalesiu garncarstwo. W pobliżu tego szlaku, niedaleko Zalesia w okresie międzywojennym znaleziono skarb umieszczony w naczyniu glinianym, składający się z 7000 całych i pewnej ilości pociętych i połamanych srebrnych monet, przede wszystkim czeskich, datowanych na rok około 1280.

Dość powszechnym zjawiskiem na tym terenie są nazwy miejscowości związane z zalesieniem okolicy, jak: Leśnica, Cisowa, Olszowa, Jesiona, Poręba czy Zalesie.Nazwa wsi na przestrzeni lat ulegała przeobrażeniom, które wyglądały następująco: Zalese ( 1223 ), Zalesce ( 1228 ), Zales ( 1376 ), Zalis ( 1418 ), Zalesie ( 1534 ), Salesny lub Zalesny ( 1571 ), Zaless ( 1581 ), Zaleze ( 1757 ), Zalesie ( 1845 ), Salesche ( 1920 ), Gross Walden ( 1941 ), Zalesie ( 1946 ).

Na podstawie skąpych źródeł średniowiecznych dotyczących Zalesia można powiedzieć, że z początkiem XIII wieku na tym terenie zaczęły się nasilać procesy osadnicze. Zapewne wiąże się to z przechodzeniem na gospodarkę towarowo – pieniężną, którą byli zainteresowani feudałowie świeccy, jak i kościelni. W tym rejonie powstały: Ujazd ( 1155 r. ), Leśnica ( 1217 r. ), Lichynia i Zalesie ( 1223 r. ), Jemielnica ( 1225 r. ), Klucz ( 1235 r. ), Sławięcice ( 1246 r. ) oraz Strzelce ( 1271 r. ).